Dzieci często wykorzystują zwierzątka do zabawy. Tak też zrobiły z tymi dwoma tygryskami. Po zabawie odłożyły je do styropianowej, niczym nie wyścielonej budy dla bezdomnych kotów. Maluchy piszczały wołając matkę. Gdy je zabierałam nie potrafiły jeszcze same jeść i były bardzo słabiutkie. Miały rownież początek kociego kataru, który przeszedł tak szybko jak przyszedł po kilku dawkach leku ;) Po kilkunastu dniach okazało się, ze maja również tasiemca, ale i tego niemiłego gościa szybko sie pozbyliśmy. Żeby już wszystko skończyło się pięknie brakowało tylko domu. Oczywiście się znalazł i to dla obu jednocześnie! Maluszki dorastają razem u boku Doroty, Justyny, 2 kotów, psa oraz szczura Bazyla. Mają już inne imionka...

Zostałam poproszona o znalezienie domu dla dorosłej kotki syjamskiej ponieważ dziecko włascicieli jest uczulone na koty. Poszłam zrobić jej zdjęcia by móc zacząć działać. Byli chętni, ale w domu kocicy nikt nie odbierał telefonów, więc sprawa przycichła. Jednak jedni z chętnych nie dawali za wygraną i tak po długim czasie udało nam sie dowiedzieć, że kocica została krótko po mojej wizycie oddana do schroniska dla zawierząt, a jej włąściciele wyjechali sobie na wakacje. Kocica w klatce była wyjątkowo agresywna i chyba tylko dlatego nikt jej aż przez miesiąc nie zabrał. Potwornie źle znosiła pobyt w schronisku, musiała bardzo cierpieć. Wtedy pojawili sie jej nowi rodzice. Przyjechali po nia z Warszawy i zabrali do siebie juz na zawsze. Koteczka odzyskała poprzedni stan psychiczny i juz wszystko jest dobrze.

Ludzie miewają różne pomysły jak pozbyć się niechcianych już zwierząt. Tygryska została pozostawiona na klatce schodowej w moim bloku. Siedziała w kąciku i darła pyszczek. Był bardzo późny wieczór i nie miałam co z ta kruszynką zrobić. Na pomoc pospieszyła ciocia i kuzynka. Przetrzymały kicie przez noc, a już następnego dnia kitulka została zabrana do nowego domciu przez przesympatyczną rodzinę. Udało się jej i Bogu za to dzięki :D

Los dał w kość temu maleństwu. Otrzymałam telefon, że pod jednym z bloków na trawniku siedzi i glośno miauczy kociak. Pojechal szybko po niego mój chłopak Adam. Osoba która to zgłosiła była zdania, ze maluszka trzeba uśpić jednak weterynarz miał całkiem odmienne zdanie. Mimo, że okazało się iż kicia nie ma oczka, a zamiast niego wielki strup bedący pozostałością gałki ocznej, by dać małej szanse na życie zawieźliśmy ją do dobrej duszy do Poznania na tzw przetrzymanie. Po krótkim czasie inna osoba z Poznania zakochała się w malutkiej kalece i zabrała ją do siebie. Malutka otrzymała imię Piro po tym jak przeszła opercaję usunięcia "resztek" oczka. Teraz już nikt nie myśli o smutnych chwilach jej życia bo Piro jest zdrowym, nad wyraz żywym i brojnym kotkiem co oczywiście tylko cieszy jej panią.

Znajoma zabrała tą kicie dzieciakom, które rzucały w malucha kamieniami. Niestety nie mogła kizi zatrzymać, więc poprosiła mnie o znalezienie domu. całe szczęście znalazł się i teraz pregulka mieszka z suczką Zuzią oraz swoją Pania Kingą.

Pewnego wieczoru zadzwonił do mnie chłopak, że pod jego szkołe podrzucił ktoś kociaka. Nie mógł go zatrzymać i gdyby nie to, że znajoma była gotowa go wziąść od zaraz trafiłby do schroniska. Zadzwoniłam do niej i już następnego dnia maluch był w ich domu. Dzieci nazwały go Sharky, jak powiedziała Iza "z racji bardzo aktywnego uzębienia".

Te koty uratowałyśmy z koleżanką Mają juz kilka lat temu. Do teraz mają sie świetnie i zasługują by znaleźć się w dziale "uratowane". Powiedziałabym nawet, że mieszkając u Mai są uratowane i szczęśliwe :)

Do OTOZu zadzwoniła strasza pani, że na jej balkonie jakiś czas temu okociła się bezdomna kotka. Urodziło się pięć maluszków, ale cztery spadły z balkonu i nie przeżyły. Poprosiła byśmy zabrali rodzinkę do schroniska, ale że to wyjście byłoby najgrosze z możliwych zaczęłam szybko szukać lokum tymczasowego dla kotków. Dzięki Bogu wzięła je do siebie moja kuzynka Gosia. Kocica miała jedzenia pod dostatkiem, a malutki mógł bezpiecznie rosnąć. Po jakimś czasie udało nam się znaleźć prawdziwy dom dla matki z synkiem. Kotki zamieszkały za Toruniem, a ich opiekunem jest teraz Mateusz oraz jego rodzice oczywiście. Nie omieszkam dodać, że kocica ma na imię Lidka co jest dla mnie przemiłym wyróżnieniem :D

Błąkała się u nas po osiedlu. Sprawiała wrażenie wystraszonej i bardzo zdezorientowanej. Kilka nocy przetrzymala ją moja kuzynka bo mieliśmy nadzieje, że ktoś bedzie jej szukał. Niestety nikt nie odpowiedział na nasze ogłoszenia. Zawiozłam ja wraz z tatą do schroniska w Starogardzie gdańskim, gdzie byla pod okiem znajomej Eweliny. Czekała na nowy dom kawałek czasu, ale w końcu się udało! Ewelina napisała, ze jest jej tam bardzo dobrze.