Błąkała się u nas po osiedlu. Sprawiała wrażenie wystraszonej i bardzo zdezorientowanej. Kilka nocy przetrzymala ją moja kuzynka bo mieliśmy nadzieje, że ktoś bedzie jej szukał. Niestety nikt nie odpowiedział na nasze ogłoszenia. Zawiozłam ja wraz z tatą do schroniska w Starogardzie gdańskim, gdzie byla pod okiem znajomej Eweliny. Czekała na nowy dom kawałek czasu, ale w końcu się udało! Ewelina napisała, ze jest jej tam bardzo dobrze.